Ahmet Rasim Hayatı ve Eserleri

Gazeteci, yazar ve bestekar olan Ahmet Rasim, İstanbul'da, Sarıgüzel'de doğdu. Babası Kıbrıslı Menteşeoğullarından Bahaeddin Efendi'nin oğludur. Annesi tarafından yetiştirildi. Ahmed Rasim ilk öğrenimini mahalle mektebinde tamamladıktan sonra Darüşşafaka okulundan birincilikle mezun oldu ve Posta Telgraf İdaresi’nde çalışmaya başladı.

Bir süre sonra da “Ceride-i Havadis” gazetesinde yazar ve mütercim oldu. Daha sonra “Tercüman-ı Hakikat”, “Saadet”, “İkdam”, “Sabah”, “Malûmat”, “Servet“, “Servet-i Fünûn“ “Tanin”, “Hak” ve ‘‘Tasvir-i Efkar” gazetelerinde çalıştı, her konuda yazılar yazdı. “Tercüman-ı Hakikat” gazetesinde çalışırken, “Envar-ı Zeka”, “Berk”, “Güneş”, “Gülşen”, “Haraiyyet”, “İdadü’l-Mevat” ve “Sa’y” adlı dergilere hikayeler şiirler, günlük olaylarla ilgili fıkralar yazıyordu. Ayrıca iyi bir polemik yazarı idi. Balkan Savaşı sırasında “Tasvir-i Efkar” Mütareke döneminde “Yeni Gün”, “Zaman” ve “Vakit” gazetelerine ilgi çekici yazılar yazdı.

Cumhuriyet Döneminde Ahmet Rasim

Cumhuriyet’in ilanından sonra 1927'de milletvekili seçildi. 1932’de öldü ve Heybeliada’ya gömüldü. Ahmed Rasim, şiir, hikaye, roman, hatırat ve tarihî araştırmalar, fıkralar, mizahî yazılar yazdı. Bunun yanında Türk musikisinin de önde gelen isimlerinden biridir; ilk musiki eğitimini Zekai Dede’den aldı. Mevlevihanelere, tekkelere devam ederek musiki bilgisini arttırdı.

Şarkılarının ve bestelerinin güftelerini kendi yazmıştı. En çok Suzinak, Rast, Uşşak, Hicaz, Muhayyer, Karciğar, Segah ve Hüzzam makamlarında eserler vermiştir. Nihavent makamında da eserleri vardır. Şarkılarının altmış beşi bulduğu ve bunları “Asar-ı Hayal” adı altında topladığı söylenir. Fakat, bu eser ne yazık ki kayıptır. Ahmed Rasim, beste ve şarkılarında genellikle aşkını dile getirmiştir.

Ahmet Rasim Eserleri

Fonograf (1886); Elektirik (1888), Güzel Eleni (1892); Bir Sefilenin Evrak-ı Metrûkesi (1891); Meşak-ı Hayat (1892); Izdırap (1892); Mehalik-i Hayat (1892); Dil (1892); Endişe-i Hayat (Ferda) (1892); Tecarib-i Hayat (1892); Afife 1892); Nümüne-i Hayal (1895); Tecrübesiz Aşk (1895); O Çehre (1895); Mekteb Arkadaşım (1895); Biçare Genç (Naşk-ı Sut) (1896); Sevda-yı Sermedi (Muhabbet-i Hakîkiyye) (1897); Gam-ı Hicran (Heva-yı Aşk) (1898); Kitabe-i Gam (üç cüt, 1899); Nakam (1898); Askeroğlu (1899); Ülfet (Hamamcı Ülfet) (1899); Belki Ben Aldanıyorum (Bedia) (1909); İki Güzel Günahkar (1922); İki Günahsız Sevda (1922); Makalat ve Musahabat (1909); Menasib-i İslam (12 cilt, 1909-1910); Şehir Mektublan (4 cüt, 1912-1913); Eşkal-i Zeman (1918); Cidd ü Mizah (1902); Gülüp Ağladıklarım (1924); Muharrir Bu Ya (1927); Gecelerim (1896); Ömr-i Edebi (4 cilt, 1899-1902); Fuhş-ı Atik (2 cilt, 1924); Muharrir, Şair, Edîb (1924); Falaka (1927); Resimli ve Haritalı Osmanlı Tarihi (4 cilt, 1910-1912); Tarih ve Muharrir (1913); İki Hatırat Üç Şahsiyet (1916); İstibdattan Hakimiyet i Milliye’ye (2 cild, 1924-1925); Romanya Mektupları (1916); Matbuat Tarihine Medhal, İlk Büyük Muharrirlerden Şinasi (1927).

08 / Tem / 2018